Follow by Email

Tuesday, January 13, 2015

Παιρνει λίγότερα χρήματα απο την ΓΓΑ ο κος Καρράς! Ο δικός μας με περισσότερα παίρναι και ψάχνει για κατασκευές! δουλειά είναι το πεοεδριλίκι!

Βραβεύσεις στην ΕΟΕ με άρωμα κωπηλασίας
H ελληνική κωπηλασία είχε και πάλι την τιμητική της σε μια ακόμη τελετή βράβευσης της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής. Κατά την ζεστή τελετή που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Δευτέρας 12/1 στο Μέγαρο της ΕΟΕ παρουσία πλήθους κόσμου τιμήθηκαν η Αθηνά Αγγελοπούλου για το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες Νεότητας του Νανζίν καθώς και το τετραπλό σκιφ ελ βαρών με τους Λευτέρη και Γιώργο Κόνσολα, Παναγιώτη Μαγδανή και Σπύρο Γιάνναρο για το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του Άμστερντάμ.
Ακόμη βραβεύτηκαν οι Απόστολος Χρήστου και Μάριος Γιακουμάτος για το ασημένιο και χάλκινο μετάλλιο που κατέκτησαν στο Νανζίν οι δυο αθλητές αντίστοιχα όπως και οι Παγκόσμιοι πρωταθλητές Ηλίας Ηλιάδης και Κώστας Φιλιππίδης.
Απονεμήθηκαν, επίσης, οι διακρίσεις της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής στους αθλητές και αθλήτριες Παναγιώτα Τσακίρη, Σοφία Ράλλη, Απόστολο Αγγέλη, Μασιμιλιάνο Βαλκαρέτζι, Νίκο Πολυχρονίδη, Απόστολο Κεφάλα και Κώστα Συκαρά, που μετείχαν στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες «Σότσι 2014».

Σημαντικότερη της βραδιάς η ανακοίνωση που έκανε ο πρόεδρος της ΕΟΕ Σπύρος Καπράλος ενόψει των 1ων Ευρωπαικών αγώνων στο Μπακού το ερχόμενο καλοκαίρι «Το νέο της ημέρας είναι ότι, για να προετοιμαστούν καλύτερα οι αθλητές μας που έχουν πάρει την πρόκριση για το Μπακού, ήρθαμε σε συμφωνία με την Κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν η οποία και μας έδωσε €500,000 για κοινές δράσεις», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Καπράλος.
Η εκδήλωση έκλεισε με τη βράβευση των κυριών Φάνης Πετραλιά και Μήνας Βαλυράκη για την προσφορά τους στο Ολυμπιακό κίνημα

Tuesday, January 6, 2015

ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ

Το διαβάσατε το παρακάτω κείμενο για το λαμόγιο;
Κάποιον μου θυμίζει,...κάποιον μου θυμίζει, ρε παιδιά..... δεν μπορεί θα τον θυμηθώ.
 Τέτοια ομοιότητα!!
Ένα κενό μόνο μου αφήνει το κείμενο. 
Αυτοί που στηρίζουν το λαμόγιο,....τι είναι, πως λέγονται;

Λαμόγιο.....ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ταλαίπωρους ΨΗΦΟΦΟΡΟΥΣ ΤΟΥ ΤΕΝΙΣ (Μήπως και αναγνωρίσουν ποιόν ψηφίζουν...)



ΝΙΚΟΣ ΠΕΡΠΕΡΑΣ - ΜΕΤΑΦΤΣΗΣ
«ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΝ ΛΑΜΟΓΙΑΣ»

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ταλαίπωρους ΨΗΦΟΦΟΡΟΥΣ ΤΟΥ ΤΕΝΙΣ
(Μήπως και αναγνωρίσουν ποιόν ψηφίζουν...)


Λαμόγιο, λοιπόν, ήταν κυρίως ο αβανταδόρος, ο δήθεν παίκτης και
συνεργάτης του παπατζή, που υποκρινόταν ότι παίζει για να προσελκύσει
ευκολότερα τα θύματα. Η λέξη χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια για να
περιγράψει τον διεφθαρμένο πολιτικό, τον απατεώνα και τον υπόγειο
τύπο, που μετέρχεται ύπουλα, παράνομα ή ανήθικα μέσα για να
αποκτήσει χρήματα ή εξουσία, πολιτική ή οικονομική ισχύ. Ως λαμόγια
θεωρούνται ακόμη στη σύγχρονη κοινωνική, οικονομική και πολιτική
ζωή τα πάσης φύσεως τρωκτικά και παράσιτα. Η πράξη και η γενικότερη
συμπεριφορά του λαμόγιου, ονομάζεται λαμογιά.
Απατεώνας, λέγεται το πρόσωπο που συστηματικά εξαπατά τους άλλους
προς όφελός του.
 Τύψη, είναι ο έλεγχος που ασκεί η συνείδηση σε κάποιον για κάποια
κακή πράξη του. Σημείωση: Συμπεριλαμβάνουμε τη λέξη αυτή για έναν
και μόνο αυτονόητο λόγο: Για να μην ψάχνετε αδίκως να τη βρείτε στην
προσωπικότητα ενός λαμόγιου. Κι αυτό γιατί απλούστατα δεν υπάρχει…
 Ένα είναι το κυριότερο προσόν ενός γνήσιου λαμογιού.
Ότι αγαπά μονάχα τον εαυτό του. Τίποτε και κανέναν άλλον.
Αν προσεγγίσει κάποιον πάρα πολύ, δεν είναι από αγάπη, αλλά μόνο από
υπολογισμό. «Πουλάει» αγάπη. Η κατάσταση αυτή είναι στοιχειώδης
αρχή για ένα λαμόγιο. Βασικό προαπαιτούμενο. Και πριν απ’ όλα
ενστικτώδης αναγκαιότητα.
Όλοι οι άλλοι γι’ αυτόν θεωρεί πως είναι κάποιοι ασήμαντοι, χωρίς
προσωπικότητα, που μπορούν ανά πάσα στιγμή να μετατραπούν σε
αθύρματα στα χέρια του και θηράματα στις ορέξεις του. Αυτό τον κάνει
να πιστεύει πως όλοι οι υπόλοιποι είναι απλά κάποιοι βλάκες που εύκολα
μπορεί να τους φέρει βόλτα και να τους κοροϊδέψει. Να τους χειριστεί
και να τους κατευθύνει με την εξυπνάδα του και την καπατσοσύνη του,
ώστε να υπακούσουν στις θελήσεις του και να υπηρετήσουν – έστω και
ακούσια – μόνο τα ιδιοτελή συμφέροντά του. Με λίγα λόγια όλοι οι
άλλοι άνθρωποι για το λαμόγιο δεν αποτελούν παρά κάτι ποταπά
αντικείμενα που μπορεί άνετα να τα μεταχειριστεί όποτε θέλει αυτός για
να προκόψει.

Αν, πάντως, θα ήθελε να κωδικοποιήσει κανείς τις δέκα
εντολές ενός καλού λαμόγιου, θα πρέπει να συμπεριλάβει στα προσόντα
του και αυτά που θα παραθέσουμε παρακάτω.

Ένα σοβαρό λαμόγιο ξέρει πολύ καλά να κολακεύει και να υποκρίνεται.
Ποτέ δεν θ’ ακούσεις έναν κακό λόγο απ’ τα χείλη του. Μόνο γλυκιές
κουβέντες και παινέματα. Θα βρίσκει πάντα τον τρόπο να συμφωνεί με
ό,τι κάνεις κι ό,τι πεις, να εκθειάζει όχι μόνο τα προτερήματά σου, αλλά
και τα ελαττώματά σου και τα λάθη σου. Ακόμη κι αυτά θα προσπαθεί να
σε πείσει πως είναι ευλογία θεού. Πως αν τα χειριστείς με μαεστρία θα
κερδίσεις. Αλίμονο, όμως. Όλα αυτά μέχρι να χρειαστεί να σου επιτεθεί
για να σε …«δαγκώσει», με τον έναν ή άλλον τρόπο. Εκεί τελειώνουν οι
γλύκες και οι καθωσπρεπισμοί. Εκεί είναι υποχρεωμένος να φανερώσει
το πραγματικό του πρόσωπο. Ένα πρόσωπο άγριο, αδίστακτο, αμείλικτο.
Έχει πλέον μετατραπεί σε θηρίο έτοιμο να σε κατασπαράξει, αφού
προηγουμένως σε είχε κοιμίσει με τις κολακείες του.
Ένα ακόμη από τα πολύτιμα «όπλα» ενός καλού λαμόγιου είναι πως
ξέρει πάντα να ελίσσεται και να αλλάζει χρώματα σαν τον χαμαιλέοντα.
Τις περισσότερες φορές μιλά με σοφιστείες που δεν στέκουν πουθενά.
Δεν είναι ποτέ κατηγορηματικός στις εκφράσεις του. Σχεδόν πάντα
χρησιμοποιεί πολλά «θα», «ίσως», «αν», «ενδεχομένως», «μπορεί», «θα
ήταν δυνατόν» και άλλα τέτοια. Κι αυτό βέβαια γίνεται σκόπιμα. Για να
μπορεί, αν αργότερα έρθουν έτσι τα πράγματα και διαψευστεί, εύκολα να
στρίψει το νόημα των λεγομένων του και να μένει πάντα «στον αφρό»,
μη κινδυνεύοντας να χάσει την οποιαδήποτε αξιοπιστία του. Να μην
μπορεί κανείς, όπως λέμε, να τον πιάσει από πουθενά. «Είπα εγώ ποτέ
κάτι τέτοιο;» θα σου αντιτείνει με ύφος επιτιμητικό, επιθετικό και θρασύ,
αν ποτέ συλληφθεί «κλέπτων οπώρας». Με μια κουβέντα το καλό
λαμόγιο θα μπορούσε να είναι ένας άριστος δικολάβος.
Όπως πανεύκολα μπορείτε να φανταστείτε, τα απανταχού λαμόγια δεν
διακρίνονται για την τιμιότητά τους, ούτε έχουν κάποιου είδους ηθικές
αναστολές. Καλοσύνη, αγνότητα, ντομπροσύνη, ειλικρίνεια και αρκετές
ακόμη συνώνυμες λέξεις και έννοιες, είναι παντελώς άγνωστες γι’ αυτά.
Πρόκειται για τόσο επιζήμιες για το επάγγελμά τους αρετές, που ούτε
καν θέλουν να τις ξέρουν. Βέβαια αυτό το ομολογούν μόνο μπροστά
στον καθρέφτη τους και μόνο όταν είναι μόνοι. Μπροστά στους άλλους
υποκρίνονται το αντίθετο.
 Ο μεγαλύτερος βραχνάς, φυσικά, για ένα λαμόγιο είναι να πέσει σε έναν
πραγματικά τίμιο και ηθικό άνθρωπο, που να μπορεί να θέσει εμπόδια
στη λαμογιά που πάει να κάνει ή να την αποκαλύψει. Προς στιγμήν
τρομοκρατείται. Ύστερα οργίζεται. Στη συνέχεια, ωστόσο, οργανώνει
την άμυνά του και επιτίθεται. Και ως προς αυτό, εδώ που τα λέμε, έχει
μόνο τρεις επιλογές: Ή να προσπαθήσει να τον εξαγοράσει με όσο το
δυνατόν μικρότερο τίμημα γίνεται μετατρέποντάς τον σε συνεργάτη. Ή
να προσπαθήσει να τον διαβάλλει στους ανωτέρους του και την κοινή
γνώμη, ακυρώνοντας τις οποιεσδήποτε αντιστάσεις του, αφού καθίσταται
πλέον αναξιόπιστο πρόσωπο. Ή, τέλος, αν δε γίνεται πλέον αλλιώς, να
επιχειρήσει να τον βγάλει με οποιονδήποτε τρόπο από τη μέση, ακόμη κι
αν αυτό καμιά φορά απαιτεί τη φυσική του εξόντωση. Ένα δεν μπορεί να
αντέξει και να ανεχτεί με τίποτε: Να του βάζουν τρικλοποδιές στα σχέδιά
του κάτι μηδαμινά υποκείμενα με καρδιά και ψυχή. Τρελαίνεται.
Αηδιάζει. Εξαγριώνεται.
 Ένα καλό λαμόγιο χαρακτηρίζεται επίσης από τη μυστικοπάθειά του. Και
βέβαια κάτι τέτοιο είναι εύλογο και απολύτως εξηγήσιμο. Θα ήταν πολύ
αστείο όταν πας να κάνεις τη λαμογιά σου να το διαδίδεις ή να αφήνεις
ίχνη ή να έχεις μάρτυρες ή να υπάρχουν γραπτά και άλλα ντοκουμέντα
που μπορεί να σε προδώσουν, να σε κάψουν και τελικά να σε
καταστρέψουν.
 Η εξουσία αυτή που αποκτάς με τις λαμογιές και τις λοβιτούρες, ξαφνικά σε ζαλίζει.
Σε γεμίζει με τόση αυτοπεποίθηση και εγωισμό που σιγά – σιγά
οδηγείσαι στα πρόθυρα της παράνοιας. Αισθάνεσαι πως είσαι τόσο
άτρωτος και δυνατός που μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις χωρίς να είναι
ικανός να σε αγγίξει κανείς. Και έτσι τα γράφεις όλα στα παλιά σου τα
παπούτσια. Νόμους, θεσμούς, θεούς και ανθρώπους. Δε φοβάσαι τίποτα,
δεν πτοείσαι από τίποτα, δε λογαριάζεις τίποτα. Πιστεύεις πως είσαι
ακόμη πιο σπουδαίος κι απ’ αυτόν το Μεγάλο Ναπολέοντα. Ώσπου
κάποια στιγμή βέβαια έρχεται και το δικό σου Βατερλώ, αφού είσαι τόσο
υπερφίαλος…
 Ένα άλλο σημαντικό χαρακτηριστικό των λαμογιών, είναι πως είναι
άφιλοι. Δεν έχουν μπέσα. Δεν πιάνονται ποτέ φίλοι, όσο «κολλητούς»
σας κι αν τους θεωρείτε. Η οποιαδήποτε συναναστροφή τους με τους
άλλους ανθρώπους, δεν είναι τίποτε άλλο γι’ αυτούς, παρά εργαλείο της
δουλειάς τους. Και μάλιστα, τις περισσότερες φορές, εργαλείο μιας
χρήσης.
Έμβλημα ενός καλού λαμόγιου αποτελεί το απόφθεγμα
«ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Τα οποιαδήποτε μέσα. Εδώ δεν χωρούν
προτιμήσεις, δισταγμοί και υπαναχωρήσεις. Το μόνο που σκέφτεται είναι
ποιο μέσο θα χρησιμοποιήσει κάθε φορά για να φτάσει στο στόχο του
και, ασφαλώς, πώς θα του στοιχίσει λιγότερο.
Πέρα από όσα προαναφέραμε, πρέπει να προσθέσουμε πως ένα καλό
λαμόγιο δεν έχει ιδεολογία. Στο μόνο στο οποίο πιστεύει μπορεί να
συνοψιστεί στο εξής απόφθεγμα της λαϊκής θυμοσοφίας: «Άρπαξε να
φας και κλέψε νάχεις»! Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.
 Τέλος και για να συμπληρώσουμε αυτό το προηγούμενο σημείο
πρέπει να προσθέσουμε πως τα καλά λαμόγια είναι εντελώς απολίτικα όντα.
Γι’ αυτό και θα τα συναντήσετε στο στελεχικό δυναμικό όλων των πολιτικών
κομμάτων: άσπρων, μαύρων, πράσινων, γαλάζιων, κίτρινων, κόκκινων
και παρδαλών. 

 \Τα μέσα και οι ίντριγκες που μετέρχονται για να εισχωρήσουν στους μηχανισμούς τους, να τους ελέγξουν και να αναδειχθούν, είναι ακριβώς τα ίδια.
 Όπως ίδια είναι και η κοροϊδία που προσφέρουν αφειδώς προς τα μέλη, οπαδούς και ψηφοφόρους τους, πολύ γνωστή πια και με τον όρο «μαυρογιαλουρισμός».
 Ένα λαμόγιο δεν αλλάζει με τίποτα.
Μια φορά λαμόγιο, για πάντα λαμόγιο.

Monday, January 5, 2015

Το κοινόβιο του Ελληνικού τένις πόσα χρόνια πρέπει να περάσουν για ν ανακοινωθεί? Πέρασαν 20 πόσα ακόμα θέλεις πετυχημένε πρόεδρε?

Ξεκινάει σήμερα το πρώτο κοινόβιο του 2015
Ξεκινάει σήμερα Δευτέρα 5 Ιανουαρίου το πρώτο προπονητικό κοινόβιο της χρονιάς στο ολυμπιακό κωπηλατοδρόμιο του Σχοινιά. Συνολικά έχουν κληθεί να πάρουν μέρος 19 επίλεκτοι αθλητές κι αθλήτριες από όλη την Ελλάδα που θα παραμείνουν για κοινή προετοιμασία μέχρι και τις 18 Ιανουαρίου.
Αναλυτικά έχουν κληθεί οι:
Γιάννης Χρήστου (ΝΟΚ),Γιώργος Τζιάλλας (ΝΟΙ), Διονύσης Αγγελόπουλος (ΝΑΣ),Γιάννης Τσίλης (ΝΟΙ), Γιώργος Παπασακελλαρίου (ΟΕΑ ΝΑΒ), Γιάννης Πέτρου (ΙΟΘ), Στέφανος Ντούσκος (ΝΟΙ), Παναγιώτης Μαγδανής (ΝΟΛ), Σπύρος Γιάνναρος (ΕΝΟΑ), Γιώργος Κόνσολας (ΝΟΣαλ), Λευτέρης Κόνσολας (ΝΟΣαλ), Χαριζάνης Αθανασίου (ΝΟΘ), Ασουμανάκη Έλενα (ΕΝΟΑ), Ασουμανάκη Σοφία (ΕΝΟΑ), Κατερίνα Νικολαίδου (ΝΟΚατ),Κατερίνα Ζέρβα (ΝΟΙ), Μαρία Πέργουλη (ΝΟΘ), Θωμαϊς Εμμανουηλίδου (ΝΟΚ), Αμαλία Τσιάβου (ΝΟΙ).

Saturday, January 3, 2015

Ενα δώρο για τον Ζαννιά και τα τουρνουά του Ηρακλείου!

Wild cards Heraklion Futures  από 19-10-14

Ποιος μπορεί και πως να αποδείξει ότι οι WC που δίνονται σε Αμερικάνες αβαθμολόγητες στα τουρνουά του Ηρακλείου είναι προϊόν συναλλαγής? 
Πως είναι δυνατόν να μένουν Ελληνίδες πανελληνιονίκες έξω από το ταμπλό και να μπαίνουν άσχετες? 
Έχει δωθεί άραγε ποτέ σε άλλη χώρα WC σε Ελληνίδα άγνωστη, ξέμπαρκη για να τις μοιράζουμε και εμείς με αυτό το τρόπο?

Φυσικά αυτά είναι πταίσματα μπροστά σ αυτά που έχει κάνει στην πολυετή του θητεία!
Απλώς λόγω εορτών ας του στείλουμε από φίλους του αθλήματος τι λένε γι αυτόν και την παρέα του! 

Ετοιμαστείτε για θεατρική παράσταση σε λίγες ημέρες !
Η Παραγωγή 2014 θα είναι μια κλασσική επανάληψη του ψεύδους και της απατεωνιάς!

Ακόμα να δούμε στο site της ΕΦΟΑ όπως και πέρσι την εξέλιξη του δικαστηρίου κατά της κας Λώμης!

Ανθρωπάκι!!!!